RSS

Turystyka

Narwiański Park Narodowy

 

Narwiański Park Narodowy został utworzony w 1996 r. Jego
całkowita powierzchnia wynosi 6810 ha. Park obejmuje bagienną
dolinę Narwi pomiędzy Surażem i Rzędzianami, która stanowiła znaczną część utworzonego w 1985 roku Narwiańskiego Parku Krajobrazowego. 90% powierzchni Parku stanowią bagna, tereny podmokłe i wody.

Walory przyrodnicze Parku to przede wszystkim unikatowy system doliny rzeki Narew z bogatymi zespołami roślinnymi i faunistycznymi. Dolina Narwi z silnie rozbudowanym systemem koryt rzecznych jest osobliwością przyrodniczą w tej części Europy i bywa nazywana „Polską Amazonią”.

Dominujące powierzchniowo w Parku szuwary turzycowiskowe
reprezentowane są przez 14 zespołów roślinnych, szuwary trzcinowe – przez 7 zespołów, a roślinność wodna przez 12 zespołów. Poza tym występują tu zbiorowiska łąkowe i ziołoroślowe oraz 2 zespoły zarośli wierzbowych i 4 zespoły leśne. Wiele zbiorowisk należy do rzadko spotykanych w kraju.
Na terenie Narwiańskiego Parku Narodowego występuje ponad 600 gatunków roślin naczyniowych, w tym 13 objętych ochroną gatunkową. Gatunki objęte ochroną całkowitą to m.in. widłak jałowcowaty i goździsty, goździk pyszny, rosiczka okrągłolistna, goryczka wąskolistna, wielosił błękitny, mieczyk dachówkowaty, kosaciec syberyjski, grążel żółty i grzybienie białe.

Dużym walorem doliny Narwi i Parku jest ornitofauna.
W latach 1979–1981 stwierdzono tu obecność 179 gatunków ptaków, w tym 149 gatunków lęgowych m.in. bąka, cyranki, błotniaka stawowego, błotniaka łąkowego, zielonki, kropiatki, derkacza, i dubelta. Dolina Narwi spełnia kryteria, które kwalifikują ten obszar jako ostoję lęgową ptaków wodno-błotnych o znaczeniu międzynarodowym i europejskim. Gniazdują tu trzy gatunki ptaków zagrożonych wymarciem w skali światowej – bielik, derkacz i wodniczka.

Na terenie Parku występuje około 40 gatunków ssaków. Wśród nich jest niewielka populacja łosia i wydry oraz liczna (260 szt.) bobra. Środowiska wodne doliny są zasobne w ryby, których stwierdzono w Parku 22 gatunki. W Parku odnotowano także obecność 13 gatunków płazów.

W samym Parku znajdują się jedynie szlaki wodne „Narwiański Labirynt”– o długości 45 km, prowadzący przez cały Narwiański Park Narodowy, do pokonania w 2–3 dni i „Kajakiem wokół Kurowa”,
umożliwiający zwiedzenie w ciągu kilku godzin jednego
z najciekawszych fragmentów Narwi. Pozostałe cztery szlaki piesze
i cztery rowerowe przebiegają przez teren otuliny.

Piesze szlaki PTTK. Zygmunta Glogera – Piesze szlaki PTTK.

Zygmunta Glogera – zielony, 47,3 km; Nowosiółki – Choroszcz – Ruszczany – Rogówek – Rogowo – Pańki – Rzędziany – Leśniki – Sanniki – Tykocin – Stelmachowo – Sierki – Jeżewo Stare. Szlak prowadzi przez miejscowości związane z życiem i działalnością Zygmunta Glogera.

Ukazuje piękno doliny Narwi, pozwala zwiedzić zabytki historycznych miast: Choroszczy i Tykocina.

Nadnarwiański – żółty, 35,5 km Białystok – Księżyno – Niewodnica– Zawady – Topilec – Izbiszcze – Śliwno – Kruszewo – Pańki. Część szlaku prowadzi skrajem doliny Narwi. Na trasie jedyna w otulinie Parku cerkiew w miejscowości Topilec.

Włodzimierza Puchalskiego – czerwony, 41 km Łapy Osse – Płonka Kość. – Łupianka St. – Bokiny – Jeńki – Waniewo – Kurowo – Pajewo – Jeżewo Stare. Szlak prowadzi skrajem doliny rzeki i umożliwia obserwację licznych gatunków ptaków żyjących w NPN.

Włókniarzy – niebieski, 68 km Fasty – Dzikie – Żółtki – Choroszcz – Kościuki – Niewodnica – Tołcze – Dobrowoda – Bojary – Suraż – Zawyki – Doktorce – Strabla Wędrujemy lewym brzegiem Narwi przez stare miejscowości z ich zabytkami (Choroszcz, Suraż, Strabla), poznając przyrodę i historię regionu.

Trasy rowerowe. Szlak Światowida – zielony, 20 km: Starosielce – Krupniki – Barszczewo – „Szubienica” – Babia Góra – Konowały – Kruszewo (zerwany most).

Obwodnica rowerowa NPN – czerwony, 90 km: Choroszcz – Baciuty – Suraż – Łapy – Płonka Kościelna – Kurowo – Jeżewo – Tykocin – Choroszcz. Zwiedzanie Narwiańskiego Parku Narodowego warto rozpocząć od jego siedziby w Kurowie. Czeka tu ekspozycja przyrodnicza, wieże widokowe, miejsce do biwakowania, a także ścieżka edukacyjna „Kładka wśród bagien”. Tutaj można zasięgnąć szczegółowych informacji, zakupić wydawnictwa i karty wstępu do Parku. Do dyspozycji turystów są kajaki. Niezapomnianych wrażeń dostarczy wycieczka „Kajakiem wokół Kurowa”. Dolina Narwi między Kurowem a Kruszewem ma około 3 km szerokości, zaś rzeka rozdziela się tu na cztery, pięć, a nawet sześć odnóg. Trasa ma prawie 6 km długości (ok. 3 godz.). Przy okazji można zwiedzić fort „Koziołek”, unikatowy przykład dawnej sztuki fortyfikacyjnej.

Równie interesująca może okazać się wycieczka „obwodnicą narwiańską”, biegnącą wokół Parku. Trasa liczy ok. 90 km. Można ją polecić turystom zmotoryzowanym, jak również wytrwałym rowerzystom. Trasę przecinają w wielu miejscach szlaki piesze, co daje możliwość wybrania wielu wariantów zwiedzania terenu.

Narwiański Park Narodowy obejmujący swoim zasięgiem bagienną dolinę rzeki nie jest nastawiony na rozwój masowej turystyki. Nad Narew zapraszamy osoby pragnące kontaktu z dziewiczą przyrodą, miłośników „ornitofauny” oraz każdego, kto szuka ciszy i spokoju w regionie o ciekawych walorach kulturowych.

W okolicach Parku znajduje się sieć szlaków turystycznych. Zwiedzający mogą poruszać się po szlakach wodnych, rowerowych, pieszych, jak również ścieżkach dydaktycznych. Szczególnie polecamy przejażdżki tradycyjnymi łodziami „pychówkami”, które były używane przez mieszkańców regionu do prac gospodarczych. Obrzeża Parku są zagospodarowane w postaci pól biwakowych, kwater agroturystycznych, hoteli, moteli i pensjonatów.

Siedziba Dyrekcji Narwiańskiego Parku Narodowego mieści się w miejscowości Kurowo w zabytkowym dworze otoczonym urokliwym parkiem przydworskim. Znajduje się tu ekspozycja przyrodnicza, wieże widokowe oraz ścieżka przyrodnicza „Kładka wśród bagien”. Jest ona niezbyt długa – długość trasy wynosi ok. 1 km – niemniej prowadzi przez różnorodne ekosystemy Parku. Na trasie spotykamy: trzcinowisko, turzycowisko, rzekę, łąkę i zarośla wierzbowe. Ścieżka adresowana jest głównie do młodego pokolenia – uczniów różnego typu szkół, ale także do turystów z innych grup wiekowych, osób wrażliwych na piękno i różnorodność przyrody. Poznamy tu wiele ciekawych roślin i zwierząt, zaobserwujemy złożoność wzajemnych oddziaływań pomiędzy poszczególnymi osobnikami i gatunkami. Ścieżkę warto odwiedzić kilkakrotnie, w różnych porach roku.

Jedną z atrakcji turystycznych regionu są przewozy łodziami pychówkami. Jest to tradycyjna płaskodenna łódź rzeczna, której używano do prac gospodarczych np. przewozu siana z łąk położonych pomiędzy korytami rzeki oraz połowu ryb. Łódź zawdzięcza swoją nazwę technice pływania, która polega na odpychaniu się od dna długim wiosłem lub tyczką.

Jednym z ważniejszych, statutowych zadań parków narodowych oprócz ochrony przyrody jest działalność edukacyjna. Park jest organizatorem lub współorganizatorem wielu imprez dydaktycznych np. obchodów Dnia Ziemi, Sztafety Obszarów Chronionych Województwa Podlaskiego, Podlasiej Biesiady Miodowej i Narwiańskiej Jesieni. Prowadzimy również zajęcia dla dzieci i młodzieży, wśród których największą popularnością cieszą się zajęcia terenowe – badanie właściwości wody, oznaczanie bezkręgowców występujących w Narwi oraz zajęcia w parku przydworskim w Kurowie.

Do siedziby Parku w Kurowie można się dostać jadąc z Białegostoku trasą warszawską. Około 1 km za stacją paliw Hesso należy skręcić w lewo do wsi Pajewo, a następnie przejechać 3 km drogą żwirową. Odległość z Warszawy to około 160 km, jadąc w kierunku Białegostoku.

W okolicy parku znajdują się obiekty hotelowe gdzie można przenocować.

Centrum Informacji Turystycznej
przy Miejsko – Gminnym Centrum Kultury,
ul. Sienkiewicza 29,
16-070 Choroszcz, tel. +48 85 719 14 31,
e-mail:
mgck_choroszcz@poczta.onet.pl
www.choroszcz.pl
Żródło: Urząd Marszałkowski Województwa Podlaskiego

Szlak Włókniarzy

Szlak biegnie przez miejsca nawiązujące do włókienniczych tradycji okolic Białegostoku oraz daje mozliwość poznania krajobrazów nadnarwiańskich, ponieważ wiedzie obrzeżami otuliny Narwiańskiego Parku Narodowego.

Przebieg szlaku:

Fasty – Dzikie – Żółtki – Choroszcz – Kościuki – Niewodnica Kościelna – Tołcze – Dobrowoda – Bojary –Suraż – Zawyki – Doktorce – Strabla

Region: Dolina Narwi

Kolor: niebieski

Długość: 60 km

Przebieg szlaku i atrakcje krajoznawcze na trasie

Wędrówka rozpoczyna się w miejscowości Fasty, kojarzonej głównie z niegdyś prężną fabryką włókienniczą. Mijając cerkiew i zabytkową kaplicę cmentarną wchodzimy w las, gdzie znajdujemy miejsce martyrologii z II wojny światowej. Przez miejscowość Dzikie, idąc wzdłuż rzeki Supraśl, dochodzimy do Żółtek. Szlak przekracza tu przez bardzo ruchliwą szosę warszawską i kieruje się do Choroszczy. W parku pałacowym Branickich styka się z zielonym szlakiem im. Z. Glogera. Niebieski szlak Włókniarzy prowadzi dalej wzdłuż najciekawszych zabytków Choroszczy, m.in. kościoła podominikańskiego, klasztoru oraz cerkwi. Kierując się na pd-zach. wychodzimy z miasta i docieramy do wsi Kościuki, której nazwa pochodzi prawdopodobnie od imienia Konstanty. W okolicy tej wsi znajdują się 2 cmentarzyska średniowieczne, a w samej wsi – pomnikowe drzewa.

Przez Gajowniki i Czaplino szlak prowadzi do Niewodnicy Kościelnej.

Przez wieś Tołcze dochodzimy do Markowszczyzny, gdzie w 1824 r. powstała pierwsza na Białostocczyźnie fabryka włókiennicza.

Przez Dobrowodę (kurhan średniowieczny), Turośń Dolną, która na przełomie XV i XVI w. została jako folwark nadana Mikołajowi Radziwiłłowi, a w której znajduje się drewniany wiatrak z 1920 r. i zespół wsi Borowskie (Żaki, Cibory itd.) turysta dociera do Suraża. Odkrycia archeologiczne dowodzą, że ludzie żyli w tym miejscu już 9000 – 8300 r. p. n. e.. Osadnictwo to podupadło w XIII w., gdyż było wyniszczone najazdami Jaćwingów. Odradziło się dopiero w XV w., z tego czasu pochodzi tez do dziś widoczny podział miasta na część ruską – leżącą na prawym brzegu Narwi i lacką – lewobrzeżną.

Prawa miejskie Suraż uzyskał w 1445 r. Po kolejnych etapach rozwoju miejscowości w roku 1807 w wyniku pokoju w Tylży miasto znalazło się po dwóch stronach granicy państwowej, pomiędzy Prusami a Księstwem Warszawskim. Miasto podupadło i straciło na znaczeniu. Odzyskało prawa miejskie po odzyskaniu niepodległości.

Układ urbanistyczny miasta zachował się od XV – XVI w. Warto zobaczyć

kościół murowany z lat 1873 – 1876 pod wezwaniem Bożego Ciała, z cudowną figurą Jezusa Nazareńskiego, który ma perukę z prawdziwych włosów oraz jest przebierany w różne szaty liturgiczne. Obok znajdują się: drewniana plebania, organistówka i spichlerz z początku XX wieku.

Zachował się tu też kirkut z kilkunastoma dobrze zachowanymi macewami.

Ciekawostką jest tu Muzeum Archeologiczno – Etnograficzne założone przez rolnika Władysława Litwińczuka, który przez całe życie kolekcjonował znaleziska archeologiczne obrazujące przeszłość tych ziem.

Kaplica w Zawykach

 

Z Suraża szlak prowadzi do wzdłuz Narwi przez Zawyki – miejscowości z ciekawą modrzewiową kaplicą p.w. Imienia Maryi , Doktorce, gdzie znajduje się znany ośrodek wypoczynkowy włókniarzy do Strabli. Jest to osada przykościelna, jej właściciel Adam Turowski ufundował tu kościół w 1617, który zachował się do dziś. Przy kościele dzwonnica z wieku XVIII. Znajduje się tu także murowany pałac z zespołem podworskim z 1617 roku (obecnie własność prywatna), obok pałacu drewniany lamus z 1792 r., kuźnia, obora i czworaki z końca XIX w.

Reklamy
 

Możliwość komentowania jest wyłączona.

 
%d blogerów lubi to: